Clownen vanuit je hart? Echt niet!

 Walking as One Charlotte en Anna

Een tijd geleden plaatste clownsdocent-collega Esther Hak in een Facebookgroep een plaatje met een tegelwijsheid “Ik geef mijn hoofd een poos verlof, het woord is aan mijn hart”. Andere collega Joscha de Boever plaatste er een reactie onder waarin ze juist haar liefde voor ‘haar hoofd’ prees. Haar hoofd waar alle leuke ideeën vandaan komen. En dat ze haar hoofd graag laat samenwerken met haar hart.
Wat een leuk en boeiend thema, dacht ik. Ik dat niet een blog waard?
Graag deel ik met jullie mijn gedachten erover, jawel, mijn GEDACHTEN.
Gedachten die me trouwens zeer aan het HART gaan…;-)

Leven vanuit ons hart?

Ik was blij met Joscha’s reactie. Ik kom het veel tegen bij mensen die workshops en trainingen bij me komen doen. Mensen verlangen erna om ‘vanuit hun hart’ te leven, en ‘uit het hoofd’ te komen.
Dat verlangen is vaak diep, vol passie en heel echt. Dat verlangen gaat ergens over, over iets wezenlijks. Het raakt me enorm als mensen hierover delen. EN… ik zie ook dat er veel verwarring is rond dit thema..
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: we kunnen niet vanuit ons hart leven.
Zo, dat is eruit. Met het risico dat ik de hele new-age-beweging op mijn dak krijg…stel je voor, als die cursussen… Om eerlijk te zijn had ik dat een paar jaar geleden zelf nog zo kunnen verkondigen: “Wil je leven vanuit je hart? Kom dan clownen!”
Maar het is simpelweg onmogelijk om vanuit ons hart te leven. Onze drijfveer, onze impulsen voor wat we doen in ons leven komen niet voort uit het hart. Ze hebben hun oorsprong in het denken. – Of eigenlijk…in de geest…maar laat ik dat verschil voor nu parkeren en het simpel houden…– Het hart is de plek waar al onze gedachten resoneren, ons klankbord als het ware. Met ons hart kunnen we waarnemen of wat we denken of doen in ‘alignment’ is met wie we zijn of willen zijn of tewel met ons hogere zelf. – Aan elke emotie gaat een gedachte vooraf. Kijk maar heel goed, dan ontdek je dat…Vaak gaat het zo snel dat we het amper doorhebben, maar als je heel goed kijkt, zul je het ontdekken. We denken de hele dag door, en elke gedachte brengt een gevoel teweeg. Al zijn we ons daar niet altijd van bewust, toch heeft elke gedachte een bepaalde frequentie en gevoelswaarde. Het bekende voorbeeld van een glas water, dat half vol of half leeg is. De hoeveelheid water in het glas is een constante, maar onze gedachte over de hoeveelheid water in dat glas bepaalt ons gevoel erover.

Wat willen we echt?
Maar als het denken voorafgaat aan het voelen, waar gaat dat verlangen om ‘vanuit het hart’ te leven dan wèl over?
Het gaat over ons verlangen om onze gevoelens meer ruimte te geven en om ons hoofd en hart bij elkaar te brengen. Wat is zie is dat wij mensen – met name hier in het westen – de neiging hebben om onze gedachten, onze ratio, ongelofelijk belangrijk te maken. Er wordt enorm veel waarde aan het verstand gehecht. Onze gevoelens komen –zeker in maatschappelijk context zoals school of werk- meestal op de tweede plaats.
En veel mensen zijn dat zat. Ze missen een wezenlijk deel van hunzelf, hun gevoelens. – In feite missen ze nog meer dan hun gevoelens, ze missen ZICHZELF, maar dat alleen terzijde, want ik zou het voor nu simpel houden. Terug naar het thema ‘hoofd’ versus ‘hart’…- Als de gevoelens onvoldoende mee mogen doen, dan ontstaat een afsplitsing in jezelf en dat voelt helemaal niet goed. Mensen willen ‘stromen’, willen voelen dat ze leven, en daarvoor is je verbinding met je gevoelens cruciaal. Verbinding met gevoelens geeft ook verbinding met het lijf. De gedachten vinden in het hoofd plaats. Het voelen gebeurt in je lijf. Als je voelt, komt ook je lijf meer tot leven, de energie gaat stromen en dat voelt nou eenmaal heel lekker. We willen niet alleen denken, we willen onszelf ook voelen.
Als mensen dus klagen dat ze ‘uit hun hoofd’ willen ‘in hun hart’, dan bedoelen ze eigenlijk dat ze ernaar verlangen dat hun gevoel helemaal mee mag doen.

Er is niets mis met ‘het hoofd’
WaO met toezichthopudesrDSC_0674

Maar vanuit onwetendheid geven we ‘het hoofd’ de schuld eraan dat we zo weinig voelen. We proberen dan bij voorbeeld ‘minder te denken’. Een hopeloze onderneming. Want of we willen of niet, die gedachten blijven komen. En gelukkig ook weer gaan. Vanuit de frustratie dat onze gevoelens vaak minder welkom zijn en minder gewaardeerd worden dan ons denken, worden nu de rollen omgedraaid. Het voelen wordt verwelkomt en het denken veroordeeld. Maar daarmee ontkennen we de kracht van onze briljante mind en idealiseren we het voelen. En creëren we opnieuw een kloof…
Er is niets, maar dan ook niets mis met ‘denken’. Denken is prachtig. Het kan enorm intelligent zijn, super creatief, vindingrijk, open, geniaal…Het denken levert fantastische ideeën op, het verzint verhalen, het creërt waardevolle oplossingen voor problemen, en het denken brengt juist prachtige gevoelens teweeg, mits we ons ervoor openstellen. Denk maar aan liedteksten of gedichten, waar je van houdt. Ze bestaan uit woorden, komen dus voort uit gedachten, en we kunnen enorm veel bij voelen en er intens van genieten.
Het is alleen niet aan te raden om alle gedachten, die je denkt, te geloven ;-). Als we ons helemaal identificeren met onze gedachten en die tot waarheid verheffen, ja, dan hebben we een probleem. Dan verliezen we ons in onze gedachten of zijn onze gedachten ons de baas. En dat is verschrikkelijk. Het geeft een machteloos gevoel. Alsof je overgeleverd bent aan je gedachten. Maar JIJ BENT je gedachten niet. Het zijn maar gedachten. Meer niet. Ze komen en gaan, net als je gevoelens trouwens. En JIJ bent de baas. Jij bepaalt aan welke gedachten je aandacht gaat besteden en aan welke niet. Jij bepaalt wat je doet met je gedachten, of je alsmaar energie wilt geven aan hetzelfde draaimolen van negatieve gedachten, of dat je erna wilt kijken om er op een slimme manier over na te denken. Als we bereid zijn om te kijken naar onze gedachten, dan brengen ze ons bewustzijn en bewustzijn is bevrijdend.

Een clown met hoofd en hart
Vanuit de beschreven frustratie zie ik bij mensen vaak een weerstand tegen ‘denken’. Begrijpelijk, maar voor de clown funest. De clown heeft zijn hart nodig in zijn spel, hij heeft zijn voelende aanwezigheid nodig en beschikt in het ideale geval over de hele emotionele toonladder, maar hij heeft zeker ook zijn creatieve en bewuste ‘brain’ nodig. Behalve spelimpulsen, spontaniteit en emotie, vraagt spelen ook om inzicht, om overzicht, om structuur, om ideeën, om helderheid. Als je een act maakt, dan luistert dat naar bepaalde wetten, dat vraagt om intelligentie. Ook het improviseren als clown vraagt om intelligentie. Terwijl de clown zich helemaal geeft aan zijn spel van dat moment, moet hij ook de gehele situatie overzien, keuzes maken en op wat even later komt. De clown is geen spelend kind, althans niet in mijn visie. De clown is een uitermate wijs figuur, die volledig gebruik maakt van het spelende kind, dat hij in zichzelf heeft bevrijd en geintegreerd. Maar hij is veel meer dan het spelende kind alleen.
Walking-as-One-handsIk zie in mijn opleiding ook regelmatig dat mensen opzien tegen het maken van act’s. Dat heeft vaak te maken met de weerstand tegen ‘denken’, tegen structuur, tegen iets vastleggen. Eigenlijk, zou je kunnen zeggen, weerstand tegen het ‘mannelijke aspect’. Vanuit de ‘overdosis’ aan mannelijke energie in onze maatschappij heel begrijpelijk. Maar het is doodzonde om het kind met het badwater weg te gooien. De ervaring leert dat mensen er uiteindelijk vaak veel aan hebben, aan het maken van act’s. Het doet het spel en de mensen ‘rijpen’, volwassener worden.
Aiaiaiai…ik voel het kriebelen en zie alweer een nieuwe blog aankomen…”Over de zin en nut van het maken van act’s”… Maar eerste deze afmaken…

Spelen vanuit je hart? Vanuit je hoofd? Of vanuit…?

Is mijn conclusie nou dat de clown dus niet vanuit zijn hart speelt maar vanuit zijn hoofd? Nee! Nee, echt niet! Het denken gaat weliswaar vooraf aan het voelen. Maar ook het denken is niet ‘de bron’. De clown speelt vanuit een bron die het denken en voelen overstijgt. Want waar komen gedachten en gevoelens vandaan? Wat bezielt ons anyway…;-)?
In deze blog wou ik vooral ingaan op de verwarring rond het thema ‘spelen vanuit je hart of vanuit je hoofd’.
In mijn opleiding leer ik clowns om te spelen vanuit hun ESSENTIE.
Vanuit wie en wat ze werkelijk zijn.

Maar het is laat, en ik ga slapen…
Beschouw mijn conclusie als cliffhanger voor mijn volgende blog “Spelen vanuit essentie”.
Wel trusten…

Ik ben reuze benieuwd hoe het thema in jou resoneert. Met een reactie onderaan deze blog maak je me heel blij. Bedankt alvast!

9 reacties op “Clownen vanuit je hart? Echt niet!

  1. Sterker nog: het hoofd is een onderdeel van het lichaam. In mijn visie geeft het lichaam je informatie over gedachten, gevoelens, verlangens en dat allemaal door elkaar en tegelijkertijd. Waarom hebben we behoefte aan de of/of indeling als het ook en, en, en, en, en, en kan? Net als die vervelende indeling van denkers en doeners waarbij ik meestal in het denkershokje geplaatst word door anderen omdat ik nu eenmaal na een ervaring (doen) graag nageniet (doen) met woorden, vragen en dialogen (denken en doen). Dat is niet denkerig, maar gewoon weer de volgende ervaring. PS: ik denk heel graag over de clown en doe het net zo graag, juist dat en, en, en, en nog heel veel meer!

  2. Wat mooi geschreven en alle lagen benoemd. Het klopt wat je schrijft. Naast het denken en voelen is er nog een laag, de kracht die iedereen bezit en vaak onbelicht blijft omdat het hoofd en het hart als centrum gezien wordt van alles. Je zou het de bron kunnen noemen, zoals je in het slot van je blog kort benoemd. Een onuitputtelijke creatieve en helpende kracht die iedereen in zich heeft. Daar komt alles uit. Je zou kunnen zeggen de laag onder het denken en het voelen. Als daar contact mee gemaakt wordt is het leven ‘licht’ en ‘vloeit’ het clownspel.
    Maar ja, aardse mensen als we zijn vallen we snel terug op de laag daarboven, zoals je zo mooi beschrijft in je blog.

  3. Beste Kirsten – wat een mooie gedachten deel je met ons. Dank daarvoor. En ook dank aan Joscha. Misschien eens al jouw mooie gedachten samenbrengen in een mooi boekje…?
    HARTelijke groet van Ton.

    1. Ha lieve Ton, wandelend hart!
      Dank voor je fijne reactie. En ook voor je aanmoediging om een boek te schrijven.
      Om eerlijk te zijn, ben ik in mijn hoofd al bijna een jaar bezig. Nu nog in de materie…dat is een stuk spannender…;-)
      Maar het gaat gebeuren! Hoop je weer eens te zien, xx

  4. Wat mooi geschreven! Ik begin nu met nog meer plezier aan het tweede jaar!
    En dat boek, lijkt me geweldig! Ik “offer” me graag op om wat correctie en redigeerwerk voor je te doen. Dan kan ik het als eerste lezen 🙂 Tot vrijdag!

  5. Het ego is een structuur opgebouwd door ervaringen in het leven (programmering) het denken is een gevolg van die structuur. Echter je bent NIET je gedachtes.
    Hoe je ervaar je dat je niet je gedachtes bent ?

    Nou heel simpel, wie ziet je gedachtes ? Wie merkt op dat er gedacht wordt ?
    Juist, je hart.

    Het denken is een stuk gereedschap van de mens, net zoals de benen, armen, ogen enz. enz.
    Maar, wie loopt hier ? Wie kijkt hier ?
    Als je die vragen stelt, kom je uit bij wie je bent.

  6. Aanvulling:
    Je redenering bevat tegenstellingen. Je concludeert je bent niet je denken, dan geef je aan dat je gevoel een gevolg van dat denken is en dan geef je aan dat als gevoelens stromen dat het leven fijner gaat.
    Verveld leven dus als je geprogrameerde denken een slecht eigenbeeld opleverde. Je bent niet je gedachtes, maar je gevoel volgt je gedachtes, ga je die gevoelens ervaren voel je je dus kut.

    Wie ziet die gevoelens ?
    Wie of wat merkt die gevoelens op ?
    Dan kom je uit bij stilte, stilte die de gedachtes en gevoelens observeert, maar er onbewogen bij blijft. Gevuld met innerlijk vertrouwen en een innerlijke sturing vanuit het zelf.
    En dat waar nodig gebruikt maakt van de benen, armen of het denken.
    Echter net zoals je de benen stil houdt als je zit, ook geen gebruik meer maakt van het denk-gereedschap als het niet meer nodig is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

drie + 20 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.